دروغ 13 رسانه ها
یا دروغ 17 آقای سخنگو؟
روند تایید و تکذیب هادر دولت نهم به اندازه ای رشد صعودی داشته که ملت به راحتی دیگر پذیرای این ضد و نقیض گویی های کوتاه مدت شده اند..
اما حتی اگر مردم هم گله ای از این جریان نداشته باشند و تنها مطبوعات و رسانه ها، ستونی کوچک را به این قضیه اختصاص دهند، ادامه این روند شایسته دولتی نیست که خود را وقف خدمت به ملت می داند و اندیشه ای جز ارتقای سطح ملی در سر نمی پروراند..
هر فردی می تواند به راحتی اذعان دارد که تکذیب وقایعی که اجرای آن عملی است، شان هر سازمان و نهاد و دولتی را پایین می آورد. آنچنان که به چوپان دروغگو در قصه ها پس از مدتی دیگر وقعی ننهادند و تایید و تکذیب هایش را شایسته توجه کردن ندانستند..
تلخی ماجرا آنجاست که بسیاری از امور نه تنها تکذیب
می شود، بلکه تقصیر رواج شایعه ی دورغ آن نیز بر گردن رسانه ها و مطبوعات آویخته می شود..
گرچه برای رسانه ها این دیواری که کوتاهتر از آن ساخته نشده است، عادی گشته..
اما تکذیب آخر آقای سخنگو دیگر جای هیچ توجیهی را باقی نمی گذارد..
دروغ 13 رسانه ها علتی بود که آقای سخنگو روز 17 فروردین آن را ریشه طرح شایعه برکناری چند تن از وزیران دولت نهم عنوان کرد و گله کرد که چرا مطبوعات و خبرگزاری ها پس از پایان تعطیلات به درج موضوعاتی می پردازند که حتی یک بار هم در هیات دولت عنوان نشد!
در حالیکه وزیر اقتصاد نه تنها برکناری خود را تکذیب نکرد، بلکه رییس جمهور روز گذشته در تارنمای شخصی خود، سخن از تحولات کابینه به میان آورد و آن را در راستای ارتقای شرایط کشور موثر دانست تحولاتی که به گفته الهام شایعه ای بیش نیست و همگان از آن بی خبرند. بگذریم از تغییراتی که اگر در جایگاه مناسب خود انجام شود، امری واجب تلقی می گردد.
اما پنهان کاری سخنگوی دولت از اصحاب رسانه جدا از عدم اجرای وظایف دولت در راستای امر خطیر "اطلاع رسانی به ملت" بی تردید باعث ایجاد شبهه ای جدی در اذهان عمومی می گردد که چرا دولت و سخنگوی آن وظیفه بازگویی تصمیمات هیات دولت را بر عهده دارد، از بازگویی اقدامی که نه خلاف شرع است و نه عرف و نه قانون، امتناع می ورزد؟!
مگر جابه جایی وزیران یا برکناری فردی به علت عدم تعهد به وظایف امر ناپسندی است که سخنگوی دولت آن را تکذیب می کند و تاکید می ورزد در هیات دولت هیچ گاه سخن از این امر به میان نیامده؟...
آیا سخنگوی دولت در هنگام این تایید و تکذیب های چند ساعته و چند روزه به این مهم نمی اندیشد که این نگفتن ها باعث سلب اعتماد عمومی به کار کرد دولت می گردد؟ خلاصه کلام، علت پنهان کاری آقای سخنگو در روز 17 فروردین از کجا ناشی می شود؟
مگر برکناری وزیران به دلیل ناشایستی در معرض انجام است که افکار عمومی نباید اطلاعی از آن حاصل کنند؟ و یا اگر هم هنوز هیات دولت به نتیجه ای قاطع نرسیده و صلاح می داند اطلاع رسانی در این باره صورت نگیرد، چه اصراری به انتساب این گونه اخبار به رسانه هایی است که به قول آقای سخنگو به دنبال سوژه های خلاف واقع هستند؟
پس از شنیدن سخنان غلام حسین الهام در 17 فروردین بسیاری مایل بودیم که براستی این جریان شایعه ای بیش نباشد..
اما با عدم تکذیب وزیر اقتصاد و دست نوشته های شخصی رییس جمهور پی بردیم که نه تنها خبر رسانه ها در 13 فروردین دروغ ..نبوده بلکه بیشتر می توان گفته ی آقای سخنگو را پنهان کاری 17 فروردین دانست...
...
چند جمله ی از دل برآمده از بانو شهرزاد خشایار :
سهراب
در آرزوی یافتن خانه ی دوست
سرانجام رفت از این عالم ..
گرچه سهراب خوب می دانست .. خانه ی دوست کجاست..
اما
آن دوست که خانه اش ساخته بود ..
سالها بود که نشانی ها را عوض کرده بود ..
کوچه باغ و سنگفرش ها .. همه سهل و ساده .. گم شدند در نفس باد
و سهراب که هرگز نفهمید چرا..
عُمری ازخود پرسید: خانه ی دوست کجاست؟
...
پ . ن :
*بوی خاکی که از نخستین باران بهاری مارا دربرگرفت،امشب، بد جوری بر دلمان نشست.. مثل همیشه..
** هر مشکلی چاره ای دارد و آن معضلی که راه گریزی بر آن نیست ، شکیبایی تنها چاره ی آن و بس .. پس فعلن تا اطلاع ثانوی شکیبایی پیشه می کنیم ...
پذيرفتن نمي توان..