پارس بانو

پرفسور روح اله رمضانی را که تحلیلگر سیاست خارجی و علوم مربوط به روابط بین الملل است، متاسفانه همه کس نمی شناسد..جز عده ای که در این رشته دانشگاهی تحصیل کرده اند.. 

دلیل ناشناس ماندن این استاد برجسته سیاست خارجی ایرانی هم چیزی نیست جز عدم ترجمه آثار ارزنده وی در زادگاهش " ایران" ...

دکتر رمضانی در کنار کتب و مقالات تاثیر گذاری که دارد اثر ارزشمندی را در طول ۱۲سال پژوهش علمی به رشته تحریر درآورده است که در آن ساختار سیاست خارجی ایران را در دوره های پیشین تاریخی بررسی می کند (در سالهای ۱۵۰۰ تا ۱۹۴۱ ) که چنین اثری که در امریکا خواهان بسیار دارد، در کمال شوربختی هنوز به فارسی ترجمه نشده است !

اما رمضانی تنها در یک اثر که به  دست مترجم توانای ایرانی علی رضا طیب به زبان فارسی برگردانده شده، به نام "چارچوبی تحلیلی برای بررسی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران"،  در بخشی با عنوان " سیاست خارجی ایران، سمت گیری های متعارض" ، پس از توضیح مدل های متفاوت چارچوب های سیاست خارجی  خطی  یا دیالکتیکی ، و تصمیم گیری هایی که در عرصه دیپلماسی خارجی ایران شده است، می نویسد :

"... نکته مهمی که نباید از نظر دور داشت این است که مسایل سیاسی ایران چنان سیال است که ممکن است آرمان گرایان امروز، فردا واقع گرا شوند و برعکس..

یا کسانی که در مورد یک دسته از مسایل آرمانگرا محسوب می شوند درباره دسته دیگری از مسایل واقعگرا باشند..

از همین روست که سرشت سیاست خارجی ایران انقلابی ، نه خطی است نه دیالکتیکی ، بلکه  رنگارنگ  است... " !!!

...

مرتبط:

* رمضانی در زمان آغاز به کار اوباما، ۵ توصیه در تشریح " معنای احترام نزد ایرانیان " به وی داشت که خلاصه آن را میتوانید اینجا  بخوانید

* همچنین زمانی که کلینتون در راستای سیاست مهار دوجانبه خود ، قصد اعمال نخستین تحریم ها علیه ایران را داشت، دکتر رمضانی در نامه ای به وی با استناد به وزن سنگین پیشینه و تاریخ ایران زمین، خواستار عدم اعمال این تحریمها در حوزه های فرهنگی علیه ایران شد که با توجه به منزلت علمی وی این درخواست با موافقت مواجه گشت..

* سوال ۱ : آیا این سمت گیری های متعارض و رنگارنگ همینطور خود به خودی اتفاق افتاده یا به نیت حفظ مصالح ملی  ؟ و اگر هدف کسب منفعت ملی ست پس چرا تا کنون نتوانسته موفق عمل کند و حتی دوستان و برادرانمان را هم پرانده از اطرافمان ؟

* سوال ۲ : آیا میتوان این سمت گیری های متعارضی که تحلیلگران از آن حرف می زنند را در دگرگونی تامل برانگیز اخیر روابط ما با روسیه و چین که زمانی از پسرخاله به ما نزدیک تر بودند، دخیل دانست ...؟!

 ...